سال 98 در حالی شروع شد که آسمان ایران، سفره پربرکت و نعمت خود را پیشمان باز نموده بود و بعد از سالها خشکسالی و کم آبی، بسیاری از شهرهای کشور چهره ابرهای پرآب و بار را به خود دیدند. ابرهای رحمتی
هفته ای که گذشت دو اتفاق ناگوار در فضای رسانه ای کشور مطرح و به سرعت منتشر شد. اتفاقاتی که تقریباً کم سابقه و از جهاتی بی سابقه بود. در یکی، هنگام پخش برنامه ای زنده، توهینی غیرقابل اغماض توسط
به نسیم خنکی می ماند که درگرمای سوزان کوره، به صورت آهنگر نشیند. به آب گوارایی می ماند که بر جگری تفتیده و تشنه بنوشانند. یا به آب سردی که بر تن گرمازده ای روبه مرگ می ریزند یا به غذای لذیذی